امروز سر چهار راه کـتـک بـدی از یـک دختـر بچـه ی هفـت سـالـه خـوردم
پشت چراغ قرمز تو ماشین داشتم با تلفن حرف میزدم و برای طرفم شاخ و شونه میکشیدم که نابودت میکنم ! به زمینو زمان میکوبمت تا بفهمی با کی در افتادی! زور ندیدی که اینجوری پول مردم رو بالا میکشی و… خلاصه فریاد میزدم که دیدم یه دختر بچه یه دسته گل دستش بود و چون قدش به پنجره ی ماشین نمی رسید هی می پرید بالا و میگفت آقا گل ! آقا این گل ر...و بگیرید…
منم در کمال قدرت و صلابت و در عین حال عصبانیت داشتم داد میزدم و هی هیچی نمیگفتم به این بچه ی مزاحم! اما دخترک سمج اینقد بالا پایین پرید که دیگه کاسه ی صبرم لبریز شد و سرمو آوردم از پنجره بیرون و با فریاد گفتم: بچه برو پی کارت ! من گـــل نمیخـــرم ! چرا اینقد پر رویی! شماها کی میخواین یاد بگیرین مزاحم دیگران نشین و … دخترک ترسید و کمی عقب رفت! رنگش پریده بود ! وقتی چشماشو دیدم ناخودآگاه ساکت شدم! نفهمیدم چرا یک دفعه زبونم بند اومد! البته جواب این سوالو چند ثانیه بعد فهمیدم!
ساکت که شدم و دست از قدرت نمایی که برداشتم، اومد جلو و با ترس گفت: آقا! من گل نمیفروشم! آدامس میفروشم! دوستم که اونورخیابونه گل میفروشه! این گل رو برای شما ازش گرفتم که اینقد ناراحت نباشین! اگه عصبانی بشین قلبتون درد میگیره و مثل بابای من میبرنتون بیمارستان، دخترتون گناه داره …
دیگه نمیشنیدم! خدایا! چه کردی با من! این فرشته ی کوچولو چی میگه؟
حالا علت سکوت ناگهانیمو فهمیده بودم! کشیده ای که دخترک با نگاه مهربونش بهم زده بود، توان بیان رو ازم گرفته بود و حالا با حرفاش داشت خورده های غرور بی ارزشمو زیر پاهاش له میکرد!
یه صدایی در درونم ملتمسانه میگفت: رحم کن کوچولو! آدم از همه ی قدرتش که برای زدن یک نفر استفاده نمیکنه! … اما دریغ از توان و نای سخن گفتن
تا اومدم چیزی بگم، فرشته ی کوچولو، بی ادعا و سبکبال ازم دور شد! اون حتی بهم آدامس هم نفروخت! هنوز رد سیلی پر قدرتی که بهم زد روی قلبمه چه قدرتمند بود

توی حیات دبیرستان یه نفر یقه پیرهنم رو گرفت، فهمیده بود از خواهرش خوشم میاد بچه‌ها دور ما حلقه زده بودند و فریاد می‌‌...کشیدند.......قورتش بده....چون هیکلم بزرگ بود اون هی‌ مشت میزد و من فقط دفاع می‌کردم...باز اون مشت میزد و من فقط و فقط دفاع می‌کردم بالاخره یه خراش کوچیکی‌ توی صورتم افتاد
فرداش خواهرش به من گفت حد اقل تو هم یه مشت می‌زدی
روم نشد بهش بگم....آخه چشماش شبیه تو بود
به سلامتی هر چی عاشقه

مادر عزیزم:

تو جانانه جام بلای مرا نوشیدی و لباس رنج و محنتم را پوشیدی، اینک، حریر محبت فرزندت

را بپوش و شربت شهد عشقش را بنوش.

ای بهار زندگی ام،شادترین لبخند ها و عمیق ترین سلام های من، همراه با بهترین درود

های خداوندی ، نثار بوستان دل آسمانی ات باد،

اگر نمی توانم کوشش هایت را ارج نهم و محبت هایت را سپاس گزارم، پوزش بی کرانم را

همراه با دسته گلی ازهزاران تبریک، بپذیر.

تنها امید زندگی ام، تولدت مبارک...

عاشقانه دوستت دارم.

اینجا سرزمین وِاژگان است
جایی که
گنج ، جنگ می شود
درمان ، نامرد می شود
قهقهه ، هق هق می شود
اما ، دزد ، همان دزد است و درد همان درد.......

معلم برای سفید بودن برگ نقاشیم تنبیهم کرد و همه به من خندیدند .

اما من خدایی را کشیده بودم که همه میگفتند دیدنی نیست.......

  شعر زیبای فاطمه (http://www.parvazbiparva.blogfa.com)

"دوست داشتن از عشق برتر است

قابل توجه خانوما           ببینید مردا چقدر عاشق زناشون هستند

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا میتوانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟برخی ازدانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنندبرخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردن
شماری دیگر هم گفتند « با هم بودن در تحمل رنجها ولذت بردن از خوشبختی » را راه بیان عشق می داننددر آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد:
یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند.
آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند..
یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود.
شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود
رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند.
ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد...
همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرارکرد و همسرش را تنها گذاشت.
بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید.
ببر رفت و زن زنده ماند...
داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.
اما پسرپرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریادمی زد؟
بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!
پسرجواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که :
عزیزم ، تو بهترین مونس من بودی. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود...
قطره های اشک، صورت پسر را خیس کرده بود که ادامه داد:
همه زیست شناسان میدانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار میکند.
پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد واورا نجات داد.
این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود...

سرباز قبل از اینكه به خانه برسد با پدر و مادر خود تماس گرفت و گفت: ((پدر و مادر عزیزم جنگ تمام شده و من می خواهم به

خانه برگردم؛ولی خواهشی از شما دارم. رفیقی دارم كه می خواهم او را با خود به خانه بیاورم)).

پدر و مادر او در پاسخ گفتند: ((ما با كمال میل مشتاقیم كه او را ببینیم)).

پسر ادامه داد : ((ولی موضوعی است كه باید در مورد او بدانید؛ او در جنگ بسیار آسیب دیده و در اثر برخورد با مین یك دست و

یك پای خود را از دست داده است و جایی برای رفتن ندارد و من می خواهم اجازه دهید او با ما زندگی كند)).

پدرش گفت: ((ما متاسفیم كه این مشكل برای دوست تو به وجود آمده است. ما كمك می كنیم تا او جایی برای زندگی در شهر پیدا

كند)).

پسر گفت: ((نه؛ من می خواهم كه او در خانه ما زندگی كند)). آنها در جواب گفتند: ((نه؛ فردی با این شرایط مو جب دردسر ما

خواهد بود.ما فقط مسئوول زندگی خودمان هستیم و اجازه نمی دهیم او آرامش زندگی ما را بر هم بزند. بهتر است به خانه

بازگردی و او را فراموش كنی)).

در این هنگام پسر با ناراحتی تلفن را قطع كرد و پدر و مادر او دیگر چیزی نشنیدند.

چند روز بعد پلیس نیویورك به خانواده پسر اطلاع داد كه فرزندشان در سانحه سقوط از یك ساختمان بلند جان باخته و آنها

مشكوك به خودكشی هستند.

پدر و مادر آشفته و سراسیمه به طرف نیویورك پرواز كردند و برای شناسایی جسد پسرشان به پزشكی قانونی مراجعه كردند.

با دیدن جسد؛ قلب پدر و مادر از حركت ایستاد.

پسر آنها یك دست و پا نداشت.

حتی زمانی كه تردید داریم قلب ما در یقین است.

دوباره دلم شکست
از همان جای قبلی ... !
این بار آخر اسمت نقطه میگذارم هرزه تا دیگر شروع نشوی ... !
این بار فریاد میزنم: " پایان "
دلم خیلی گرفته است ...
اینجا نمیتوان به کسی نزدیک شد ..
آدمها از دور دوست داشتنی ترند....در کشوری که مردانش مردانگی را دست به تازیانه بودن می دانند
باید سر به زیر داشت
یا بالای دار بود
بزن..... نامرد .....بزن...بزن ...بزن
کسی که یک بار از پدر یتیم شده باشد
... از هیچ بی پدری نمی ترسد...

فقر چیست؟

فقر، گرسنگی نیست، عریانی هم نیست.

فقر، چیزی را "نداشتن" است، ولی آن چیز پول نیست، طلا و جواهر و غذا نیست.

پس فقر چیست؟؟؟

فقر، همان گرد و خاکی است که بر کتاب‌های فروش نرفته‌ی یک کتابفروشی می‌نشیند.

فقر، کتیبه‌ی سه هزار ساله‌ای است که روی آن با خطوط زیبا یا کج و معوج، یادگاری نوشته‌اند.

فقر، همان قرآن و نهج‌البلاغه‌ای هستند که با جلد بسیار زیبا و جعبه‌ی نفیس در دکوری منزل جاخوش کرده و سال تا سال صفحه‌ای از آن خوانده نشده و به آنها عمل نمی‌شود.

فقر، پوست موز، پاکت خالی پفک، آدامس جویده شده‌ای و … ‌است که از پنجره‌ی یک اتومبیل گران قیمت یا یک ژیان قراضه و زهوار در رفته، به خیابان انداخته می‌شود.

فقر، درخت یا بوته‌ای چندین صد یا چندین هزار ساله است که برای لحظه‌ای شادی و خوشگذرانی از ریشه کنده شده یا به آتش کشیده می‌شود.

فقر، همه جا سر می‌کشد.

فقر، شب را "بی غذا" سر کردن نیست.

فقر، روز را "بی اندیشه" سپری کردن است.

بیایید کمی بیشتر بیندیشیم... چرا برخی از ما این قدر فقیریم؟

آن شب که زیر باران در کوی یاد یاران در عالم خیالم یک دم قدم نهادم    

با چشم عاشقانه ناگه تو را بدیدم با من ز روی کینه  باب سخن گشودی    

                       گفتی چرا گذشتی از شامگاه یاران  آن هم به زیر باران                         

گفتم تو را عزیزم از کوچه های یاران از بهر دیدن تو  شاید گذشته باشم    

گفتم که می روم من گفتی چرا عزیزم گفتم که دیدن توحتی برای یک آن آتش زند به جانم

                 گفتی که روزگاری شاید شوم به کویت گفتم که تا بیایی شاید که رفته باشم                   

برگشتی و بگفتی از بی وفایی توشعری سروده ام من   

                 گفتم عزیز جانم شعری که می سرایی قبل از سرودن تو شاید سروده باشم                      

گفتم که این چه رنجی ست با قلب من تو کردی یک دم سکوت کردی بعداً چنین بگفتی   

رنجی نکرده ام من رنجی اگر که باشد با قلب من تو کردی      

گفتی مرا خدایی ست  ترس از خدای من کن غافل از این که او را  قبل از ستودن تو شاید ستوده باشم

(((تکه ای از دل نوشته های ابری من)))

 (((تقدیم به دوستان عزیز وب)))

توی زندگی عاشق شدن نه برنامه ریزی شدست و نه با دلیل اتفاق میفته

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات

می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و

مروت ندارن

خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از يادم

خداحافظ و اين يعنی در اندوه تو ميميرم

در اين تنهايی مطلق كه ميبندد به زنجيرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نميارد

و برف نااميدی بر سرم يك ريز می بارد

چگونه بگذرم از عشق از دلبستگی هايم

چگونه ميروی با اينكه ميدانی چه تنهايم

خداحافظ تو ای هم پای شبهای غزل خوانی

خداحافظ به پايان آمد اين ديدار ز پنهانی

خداحافظ بدون تو گمان كردم كه ميمانم

خداحافظ بدون من يقين دارم كه ميمانی...